Unimog blog 2

 

De Brommert

 

Zo. Het kloppende hart van het Unimog monster is op de operatie tafel gelegd om te worden ontleedt en een grondige poetsbeurt te ondergaan. Nadat de ingewanden waren verwijderd bleek de schade nog wel mee te vallen. Hier en daar wat roest en een zere zuiger en wat kleppen die de strijd niet meer aan konden. 

 

Na links en rechts eens wat interessants te hebben gemeten is er geconcludeerd dat het gedrocht nog wel gehoond kan worden. Daar heb ik me compleet op uitgeleefd. Na enig flink naborstelen ben ik tot een tevreden resultaat gekomen. Uit de donor motor heb ik nog een potje gevist en de boel hier en daar gepolijst. Ook de krukas is flink gepolijst en nog een keer goed uitgewassen. Daarna  het één en ander  weer samen geknutseld en daar had ik weer een brommert (op de pomp na). 

 

Over de pomp had ik nog andere ideeën, want ja, de Unimog blaft er 84 pk uit in standaard vorm en 260 nm aan koppel. Dat is dus de 902 uitvoering. Nu schijnt het dat Unimog een chronisch gebrek aan pk's heeft en daar waren ze zelf ook achter gekomen, dus is er de 907 in het leven geroepen. Natuurlijk met saugmotor, want de turbo kun je nergens kwijt. Ja, misschien op het dak, maar das ook geen succes. Enfin, de belofte van herr Benz van 125 ps bij toeren van 2800 en koppel van 348 nm, dáár gaan we voor. Dus de pomp moest uit elkaar en andere elementen zijn erin gezet. Want er moet knap sap in het gedrocht en het moet roken (zo zwart als de pietjes van sinterklaas). Zo gezegd zo gedaan. De menger heb ik wat hoger gezet, las op de kaart p graad korter en belast toeren wat hoger. Met een beetje geluk komen we nu boven de 125 pk uit dat de fabriek opgeeft. 

 

 

Afijn,  de spritzversteller op scherp gezet, pomp eraan geknoopt, der anlasser montiert en starten dat gedrocht! Kijken hoe het loopt… als een aangeschoten stuk of als een jagende messerschmitt?!? Het orgel werd gestart en verrek, hij start bij de eerste poging! (Oké, ik heb er bier in gegooid, blijft  wel Duits hè). De eerste stapjes klinken in ieder geval niet verkeerd. Het roken ontbreekt nog, maar wat niet is kan nog komen… Uiteraard waren er hier en daar nog wat kleine aanpassingen nodig, want ook Marco maakt ook weleens een foutje, maar alles bij elkaar is het toch goed genoeg om over te gaan op het verven en terug in het frame te meppen.

 

Nu ging dat verven niet helemaal zoals gewild, want de kleur bleek nogal mintgroen (ook wel bekend als zeeziek groen). Tja, dat dus kan nie, das niet goe… dus nog maar een paar blik verf aangerukt en… jawel! Daar is hij dan; legergroen zoals het heurt (nou ja, bij benadering dan). 

De hele rommel in het frame geknutseld en de assen aangekoppeld. Dat is dus niet het makkelijkste werk, maar goed, de stuwbuizen hebben een paar honderdste mm speling. Tot slot het één en ander er aan geknoopt zoals slangetjes en verder de radiateur erin gezet. Nu begint het ergens op te lijken. Binnenkort ga ik weer op jacht naar wat spullen voor de voor as en het leiding werk en dan hoop ik eerdaags het frame op de wielen te zetten en dan gaan we verder met de negerhut van oom Unimog waar de ijzerratten in feestgevierd hebben.  Als  het zover is dan meld ik mij weer met het nodige leed vermaak.


Marco Lokhorst

26 april 2018

 

Commentaren: 0