Unimog blog 1

Aangezien ik nog wel eens een vraagje krijg over het schroot dat mijn werkplek vervuilt, leek het mij een goed idee om hier eens wat van op te schrijven in een blog met de natuurlijk wat smeuige foto’s daarbij. Ik ben de laatste tijd flink bezig geweest dus het begint al ergens op te lijken, maar ik begin toch maar bij het begin.

In mijn jongere jaren heb ik al eens met plezier een Unimog opgeknapt. Dat plezier is mij altijd bijgebleven, dus heb ik besloten om nog maar eens zo’n apparaat aan te schaffen. Liefst helemaal compleet met hef en aftakassen, grote bak enz.

Nu lijkt dat plan ten dele geluk. Er is een slachtoffer gevonden. Oké, hij is al geslacht, maar met wat goodwill, een lasapparaat en een hamer schijn je er een Unimog 406  met linnen kapje uitvoering van te kunnen maken. Aangezien liefde blind maakt heb ik het kadaver maar aangeschaft en hulptroepen ingeschakeld om de delen te transporteren. Na het een en ander uitgezocht te hebben is er een aanvang gemaakt met de wederopbouw en ja als je alle spullen op een hoop gooit oogt het net of  het onlangs is platgebombardeerd. 

 

Als eerste is er een aanvang gemaakt met ‘der getriebe’. Ik heb het boeltje schoongemaakt, tandjes gepoetst en lagertjes bestelt. Ik ben af en toe in tranen geschoten, omdat de helft van de zooi niet paste of zoek was, maar na wat zweet en angstdruppels is de bak is bijna weer compleet. En waarempel; het wil nog schakelen ook! Ik zit nog te wachten op een schakelbus hoog laag met het vorkje, maar heb er het volste vertrouwen in dat dat eerdaags geleverd wordt.

 

Toen maar eens verder gegaan met de assen het een en ander gesloopt. Dat is niet zo moeilijk. Natuurlijk is één en ander naar de gallemiezen. De steunlager van de aandrijfas in de vooras heeft het niet overleefd, dus hup, aan de reparatie. Trompet as op de Pedersen draaibank geknoopt, beitel eopr en graven maar. Lagertje gedraaid in overmaat en de zooi in elkaar gemeubeld.  De achteras was gelukkig in een wat betere conditie. Hier en daar een lagertje vervangen met een paar keringen en klaar was Marco. De groothoekkoppeling van de vooras is nog in ontwikkeling helaas. Welke, aangezien deze nog wel zwaar belast moet worden, een beetje zwaarder uitgevoerd moet worden. 

Ondertussen ben ik ook maar eens met het frame aan de slag gegaan en het rommeltje eens in de primer gezet. Met de assen ziet het er nu al een stuk beter uit. Het frame is ondertussen naar de werkplaats verhuisd en ik heb het één en ander eraan geknutseld. Nieuwe remleidingen op de assen gezet, nieuwe stabilisatie stangen gemaakt enz.

 

Langzaam vordert het project zo verder. Ik pak component voor component aan, zoals het stuurhuis en de oliepompen. Deze meubel ik uit elkaar, worden schoongemaakt en opgepoetst,  de afdichtingen worden vervangen. Verder controleer ik of alles voldoet aan de gestelde eisen en de hele rotzooi wordt weer gemonteerd. Om te voorkomen dat de hele meuk weer uit elkaar valt, worden de boutjes en moertjes precies op het voorgeschreven moment vastgezet. 

 

Nu is er de grote dag aangekomen dat het motortje aan de beurt is voor de grote poetsbeurt. De koppeling en het vliegwiel zijn gemaakt, de drukvlakken zijn opnieuw gevlakt, de verendrukgroep in wat hippe verf geknald. Ik zal alles demonteren en eens lekker in bad stoppen… 

 

De volgende keer hier meer over.

Marco Lokhorst

9 september 2017

 

Commentaren: 0